۞ امام علی (ع) می فرماید:
هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » مقاله
  • شناسه : 56775
  • ۰۷ اسفند ۱۴۰۰ - ۱۰:۲۷
  • 39 بازدید
  • ارسال توسط :
تیرآرش یا فرهنگ آرش
تیرآرش یا فرهنگ آرش

تیرآرش یا فرهنگ آرش

هرکشوری  دارای فرهنگی است که اسطوره ها و قهرمانانی  از گذشته خود برای مردمانش به یادگار دارد . این اسطوره ها باشروع یک تجاوز به حریم هرکشور ، آب و خاکی با خلق حماسه هایی زنده می شوند ‌. آرش کمان گیر این اسطوره و قهرمان ایرانی در زمان منوچهر بیشدادی یکی از آنها است […]

هرکشوری  دارای فرهنگی است که اسطوره ها و قهرمانانی  از گذشته خود برای مردمانش به یادگار دارد . این اسطوره ها باشروع یک تجاوز به حریم هرکشور ، آب و خاکی با خلق حماسه هایی زنده می شوند ‌.

آرش کمان گیر این اسطوره و قهرمان ایرانی در زمان منوچهر بیشدادی یکی از آنها است . همه این اسطوره را می شناسند . کمانداری که زمان خود شهرت و آوازه ای بلند داشت . او حاضر شد از جان خود بگذرد تا سرزمینش را از چنگال دشمنان که چشم و طمع  به این مرز وبوم داشتند دور نگه دارد . آری آرش تیر و کمانی آماده کرده بردامنه ای بر بلندای کوه دماوند رفته  تیر خودرا در حالی که لباسی بر تن نداشت  پرتاب کند . این کار را کرد و پس از پرتاب جان ازبدن خارج و می گویند تمام تار و پود بدنش از هم پاشید و به آسمان رفت . حال ذکر چند مطلب در باب تیر رها شده و مکانی که از آنجا تیر را رها کرد مد نظر است . اول کوهی که از آنجا تیر را رها کرد ؟ دماوند که گذشته های دور به آن آیریو خشئوثه می گفتند که نماد استقامت ،  شجاعت ، قدرت و دلیری دلیر مردان ایرانی می  باشد .  نماد کشور ایران که گرداگرد آن فرهنگهایی از اقوام ایرانی زندگی می کنند . آرش بهترین مکان را انتخاب کرد تا به همه بفهماند که این کشور مردانی دارد که  هر از چند گاهی در قالب یک منجی ظاهر شده و پای هر متجاوزی را قطع  و پوزه اش را به خاک می مالند . دومین چیزی که از همه مهمتر است تیری است که از کمان آرش رها شد . همه در تعاریف خود به چگونگی ساخت ، پرتاب و اینکه تا کنار رود جیحون رسید با استفاده از افسانه پردازی اشاره می کنند . حال چرا این تیر را نشانه ارسال فرهنگ ایرانی ندانیم . فرهنگی که هرکسی با آن برخورد کرد و شناخت بدون استثنا محو آن شد . می گویند باد به کمک آن آمد ویا به بدن یک عقاب برخورد کرد  و در نزدیکی رود جیحون افتاد ویا بر تنه ی درخت گردو که نشان ریشه دار بودن آن در خاک وتنومندی  و باردهی که نشان فرهنگ آن است اشاره می کند ‌ .  این را صدای فرهنگ ناب ایران در آن زمان می دانم که تا کنار رود جیحون رسیده بود . آری این فرهنگ به قدری تنومند و ریشه دار است که دنیای آن زمان وحال حاضر در برابر آن سرخم می کند .  یادمان باشد تاریخ این کشور ومرزبوم پر است از اسطوره ها و قهرمانانی که حاضرند در هر موقعیت زمانی و مکانی جان خود را برای نجات کشور و مردان و زنان سرزمین خود فدا کنند.

نویسنده : بهروز مشتاق – کارشناس فرهنگی

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*