۞ امام علی (ع) می فرماید:
هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » مقاله
  • شناسه : 52719
  • ۰۲ مهر ۱۴۰۰ - ۲۲:۴۸
  • 19 بازدید
  • ارسال توسط :
موانع ایجاد صمیمیت در زندگی مشترک
موانع ایجاد صمیمیت در زندگی مشترک

موانع ایجاد صمیمیت در زندگی مشترک

در یک رابطه صمیمانه هیچ گونه پیام پنهانی وجود ندارد و ۲ فرد بالغ مسئولیت کارها و رفتارهای خویش را برعهده می گیرند. شاید از واژه صمیمیت به جز محبت و همدلی معنای دیگری به ذهن متبادر نشود و حتی معنای آن بدیهی به نظر برسد؛ اما این واژه در روان شناسی مفهومی بسیار پیچیده […]

در یک رابطه صمیمانه هیچ گونه پیام پنهانی وجود ندارد و ۲ فرد بالغ مسئولیت کارها و رفتارهای خویش را برعهده می گیرند.

شاید از واژه صمیمیت به جز محبت و همدلی معنای دیگری به ذهن متبادر نشود و حتی معنای آن بدیهی به نظر برسد؛ اما این واژه در روان شناسی مفهومی بسیار پیچیده دارد. روان شناسان صمیمیت را که حاصل بلوغ اجتماعی، عاطفی و روانی فرد است، تبادل احساس ها و خواسته های اصیل شخص معنا کرده اند. در یک رابطه صمیمانه هیچ گونه پیام پنهانی وجود ندارد و ۲ فرد بالغ مسئولیت کارها و رفتارهای خویش را برعهده می گیرند. افراد به خوبی تعهدات و قراردادهای بین یکدیگر را درک کرده و مسئولانه رفتار می کنند. پیامد صمیمیت همواره سازنده است. اگر بپذیریم که صمیمیت یکی از اصلی ترین مهارت هایی است که همسران جوان در زندگی مشترک باید به آن دست یابند، بهتر است گره های صمیمیت یا آنچه را مانع از ایجاد صمیمیت می شود ذکر کنیم. با خواندن این مطلب می توان موانع رسیدن به یک رابطه صمیمانه در زندگی مشترک را شناخت و آن را برطرف کرد.

صمیمیت و زندگی مشترک

زمانی که زوج ها زندگی مشترک خود را آغاز می کنند از یکدیگر انتظار صمیمیت و محبت دارند. در این میان صداقت و صراحت از جمله مولفه هایی است که می توان با کمک آن پایه های اصلی زندگی مشترک را به درستی بنا کرد. گاه در این مسیر اتفاقاتی می افتد که ایجاد صمیمیت را به تاخیر می اندازد. از آن جا که هر فردی با یک سری عقیده ها و پیش فرض هایی وارد رابطه مشترک می شود، طبیعی است که ابتدا باید سعی کند این پیش فرض ها را تغییر دهد و اصلاح کند. مسعود هنربخش کارشناس مسئول دفتر پیشگیری از آسیب های اجتماعی سازمان بهزیستی خراسان با بیان این مطلب به خراسان می گوید: موانع ایجاد صمیمیت در واقع آن دست اندازهایی است که زوج نمی توانند به سلامت از آن عبور کنند و به دشواری می افتند.

 

بیان نیاز، کم رنگ شدن ارزش آن نیست

باور نادرست بعدی بر این اساس است که «اگر نیازم را بیان کنم و سپس همسرم آن را اجابت کند، آن کار بی ارزش است، چون پس از ابراز نیاز من انجام شده است.» به عبارت دیگر حدس زدن نیاز ارزش بالاتری از بیان خواسته دارد و اگر همسری نتواند درست حدس بزند، کفایت همسرداری اش زیر سوال می رود. در چنین شرایطی فرد در واقع ناتوانی خود را در برقراری ارتباط مخفی می کند و انتظارات غیرواقع بینانه ای از همسرش دارد. فراموش نکنید وقتی زوجی در مهارت گفت وگو با یکدیگر مشکل دارند، باید منتظر مشکلات بعدی باشند. در اولین قدم فرد باید بداند کاری که همسرش انجام می دهد فارغ از این که ابراز نیاز شده باشد یا نشده باشد، قابل قدردانی و ستایش است. بنابراین کارهایی که طرفین برای هم انجام می دهند باید مورد تحسین قرار بگیرد. قدردانی، تایید و ارج نهادن به رفتار طرف مقابل، بازخورد مثبتی برای خود فرد دربرخواهد داشت

از واکنش همسرتان نترسید

ترس از واکنش همسر در بیان احساس هم یکی دیگر از مهم ترین گره های صمیمیت است. برخی از ترس قطع ناگهانی گفت وگو، مخالفت، پند و اندرز، قضاوت یا نادیده گرفتن احساس خود توسط همسر از بیان احساس خود پرهیز می کنند.

اعتماد به نفس داشته باشید

نداشتن اعتماد به نفس در روابطی که همسران احساس امنیت نداشته باشند، بیشتر این مشکل به چشم می خورد. ساده ترین راهکار این است که به طور مستقیم از طرف مقابل بخواهیم بدون قضاوت به بیان احساس ما گوش کند اما نکته این جاست که برخی افراد از بیان همین مطلب و بازخورد آن می هراسند و در نتیجه هیچ گاه نمی توانند احساس خود را ابراز کنند.

مهارت گفت وگو را بیاموزید

یادگیری مهارت گفت وگو برای این دسته از افراد ، اولین گام است. در دسترس بودن و پاسخگوبودن یک اصل اساسی است و تا زمانی که افراد به بینش کافی درباره اهمیت گفت وگو کردن نرسیده باشند، نمی توانند مقدمات آن را فراهم کنند. از طرف دیگر برای ادامه گفت وگوی سالم و سازنده با همسر باید پاسخ گویی با انگیزه انجام شود. اگر پاسخ از روی ترس، اجبار و ترس از قضاوت باشد، ادامه گفت وگوها سازنده و موثر نخواهد بود و قطع خواهد شد. هنربخش ادامه می دهد: برخی از زوج ها به اشتباه صمیمیت را معنا و «من» را «ما» فرض می کنند. همسری را تصور کنید که دوست دارد هر روز به خانه والدینش سربزند. او این انتخاب را بدون سوال کردن از همسر، انتخاب «ما» عنوان می کند و این کار را انجام می دهد. در صورتی که ممکن است خواسته همسر مطابق با خواسته وی نباشد.

 

نویسنده : سمیه نجفی آذر

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*