۞ امام علی (ع) می فرماید:
هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » اخبار » اخبار ویژه » استان ها » تهران » عناوین اصلی » فرهنگی » ورامين
  • شناسه : 53620
  • ۰۵ آبان ۱۴۰۰ - ۱۸:۲۶
  • 36 بازدید
  • ارسال توسط :
نشست هم اندیشی و تجلیل از نویسندگان ماهنامه آبرومند
نشست هم اندیشی و تجلیل از نویسندگان ماهنامه آبرومند

نشست هم اندیشی و تجلیل از نویسندگان ماهنامه آبرومند

در روز یکشنه ۱۹ مهر ماه نشست هم اندیشی و تجلیل جمعی از نویسندگان ماهنامه آبرومند و دست اندر کاران  و تنی چند از مهمانان ماهنامه آبرومند در عمارت محمد حسین خان شهرستان قرچک واقع در روستای امین آباد برگزار شد که در این مراسم تعدادی از نویسندگان و مهمانان حاضر با حضور در پشت […]

در روز یکشنه ۱۹ مهر ماه نشست هم اندیشی و تجلیل جمعی از نویسندگان ماهنامه آبرومند و دست اندر کاران  و تنی چند از مهمانان ماهنامه آبرومند در عمارت محمد حسین خان شهرستان قرچک واقع در روستای امین آباد برگزار شد که در این مراسم تعدادی از نویسندگان و مهمانان حاضر با حضور در پشت تریبون با بیانات و اظهارات خود نسبت به عملکرد ۲۷ شماره گذشته ماهنامه آبرومند و نوع حرکتی که آغاز نموده اند بشرح ذیل بیان داشتند که از سمع و نظر شما خواننده گرامی و مخاطب عزیز می گذرد :

جانباز و رزمنده هشت سال دفاع مقدس سردار حسین علی  اعلا – یکی از نویسندگان ، اظهار نمودند: مدت مدیدی است با نشریه  بسیار پرمحتوا آبرومند  همکاری صمیمانه‌ای دارم و در همه شماره‌های ماهنامه مطالبی را به مناسبات مختلف و روز تهیه می‌کنم و تقدیم می‌کنم و می‌دانم مخاطبان خوبی دارد. و مدت مدیدی است الحمدالله در منطقه جا افتاده است و مخاطبان زیادی هم دارد. و گاها بعد از چاپ این ماهنامه با من تماس می‌گیرند و ابراز محبت می‌کنند هم از محتوا و هم از تمام آنچه که در این نشریه تقدیم مخاطب می‌شود. اما من فکر می‌کنم که این نشریه  باید یک مقدار توسعه بیشتری پیدا کند در زوایای مختلف و این توسعه‌اش بتواند دربرگیرنده وضعیت‌های اقتصادی و سیاسی و اجتماعی باشد و همچنین خبرنگار داشته باشد که بتواند در موضوعات روز و شهری به موقع خبر تهیه کند و در ماهنامه منعکس شود و بتواند مخاطب بیشتری را جذب خودش کند. قطعا می‌تواند موثر باشد.

دکتر سید هادی قریشی –  نویسنده ، پزشک و هنرمند آوازه خوان فرمودند : عرض سلام و ادب خدمت حضار محترم. عرض خسته نباشید به عوامل دست اندرکار ماهنامه آبرومند و ماهنامه وزینی که مدتی است داریم از محتویاتش استفاده و لذت می‌بریم. بنده افتخار دوستی و آشنایی با آقای میرزاکریمی را حدود ۱۵ سال دارم. ایشان از افراد توانمند این خطه هستند. به نوبه خودم از دوستی با ایشان افتخار می‌کنم. از بنده هم خواسته بودند که هرماه یک مطلبی در ماهنامه بگذاریم. ما هم به فراخور رشته خودمان مطالب پزشکی نوشتیم و گذاشتیم و امیدوارم دوستان استفاده کرده باشند. الان دنیای ارتباطات است و مثل ده یا پانزده سال پیش که هر روز از گیشه‌های روزنامه فروشی روزنامه می‌خریدیم و سرکار می‌خواندیم یک ذره داریم به سمت فضای مجازی می‌رویم. من پیشنهادم به آقای میرزاکریمی به عنوان مدیرمسئول ماهنامه این است که روی فضای مجازی بیشتر فوکوس کنند تا بتوانند مخاطبان بیشتری داشته باشند. هرچند که دیدن این روزنامه‌ها برای من بسیار لذت بخش است و هنوز دوست دارم مطالب را در روزنامه بخوانم. از آقای منصوری هم که سردبیر این ماهنامه هستند و از جوانان مستعد و خوش اخلاق این شهرستان هستند و عالم به کار خودشان تشکر می‌کنم. باعث افتخار است که در جمع شما هستم و هر کجا بتوانم کمکی از دستم بربیاید در خدمت عزیزان هستم. باز هم از اینکه لطف کردید بنده را دعوت کردید ممنون هستم و برای حاج آقای میرزاکریمی هم آرزوی سلامتی و توفیق روزافزون می‌کنم. ان شاالله خداوند همیشه به این مرد بزرگوار قوت دوچندان دهد که بتواند در این منطقه منشا خیر و برکت باشد.

دکتر محمد بیدگلی-  نویسنده  مدرس دانشگاه و کارشناس مسائل ایران  بیان داشتند : به نام و یاد حضرت حق و با سلام خدمت حضار عزیز. من هم خیلی خوشحالم که خدمت شما هستم. حاج آقای میرزاکریمی خیلی محبت دارند من حدود یک سال و نیم است که با ماهنامه آبرومند همکاری دارم و هرزچندگاهی مقالاتی درمورد مسایل  سیاسی و اجتماعی و ارتباطات می‌نویسم. امیدوارم همانطور که آقای دکتر قریشی گفتند در فضای مجازی هم آقای میرزاکریمی ورود پیدا کنند. نسل امروز ما دارند از آن بحث سنتی خارج می‌شوند و در بحث مجازی فعال هستند. و امیدوارم این کار را با توجه به جدیت و سختکوشی که در حاج آقای میرزاکریمی می‌بینیم ان شاالله این امر هم اتفاق بیفتد.

دکتر جلال  امینی-  نویسنده ، پزشک و هنرمند اظهار نمودند : ان شاالله که این جمع را آبرومند و آبرومندتر بگردانید. عرض سلام و ادب دارم به پیشگاه شما عزیزان. اگر صحبت از هنر است اجازه دهید کسب اجازه کنم از استاد باقر لاله عزیز و به کسوت دانشگاهیم از استاد بیدگلی عزیز اجازه بگیرم و بقیه دوستانی که تشریف دارند. جایی که صحبت از رسانه می‌شود و نشریه قطعا یک پیامی و یک فرستنده‌ای آن وسط وجود دارد و یک گیرنده‌ای و آن بستری که قرار است ما پیاممان را به آن مخاطب و جامعه هدف خودمان برسانیم. طبعا اول رسالتی که یک نشریه به عهده دارد این است که حامی مردم باشد و برای مردم باشد و حرف دل مردم را بزند که الحمدالله من فکر می‌کنم نشریه آبرومند به عنوان یک نشریه مردمی. و کسانی هم که در این نشریه دست به دست هم دادیم و افتخار همکاری داریم از همه گروه‌ها هستند از همه تفکرات و اقشار هستند و این بسیار زیباست. من فکر می‌کنم نکته مهمی که هر نشریه‌ای امروز باید مدنظر قرار دهد مخاطب قرار دادن جوان‌هاست. و بتواند آنها را جذب کند که بهترین و روان ترین وسیله‌ای که الان وجود دارد شاید همان بحث فضای مجازی است که دوستان بیان کردند. نسل ما دهه پنجاهی‌ها که وقتی صحبت از روزنامه می‌شود یاد کنکورهای خودمان و آن روزنامه‌های پهن شده جلوی دکه‌های روزنامه فروشی و مراقبت از اینکه قبول شدیم نشدیم رتبه‌مان لو برود نرود و آن داستان‌های قدیم. اما امروز واقعا آن سکرتی  و فضای مجازی و آن رازداری که در فضای مجازی وجود دارد دسترسی پنهان به همه چیز باز گذاشته. حالا من حوزه تخصصی‌ام سیاسی نیست. تراپی و درمان هست به عنوان یک روانشناس تو این شهر در خدمت دوستان هستم توصیه‌ام این هست که فضای علمی که در این نشریه دارد فعالیت می‌کند تا به امروز بسیار خوب بوده جادارد که متعالی‌تر و بهتر باشد و قویتر به سمت تخصص‌های بیشتر و نگاه تخصصی به این زمینه بیشتر باشد تا بتواند کمکی بکند هم به خود ما که در این زمینه داریم فعالیت می‌کنیم و هم به کسانی که مخاطب این نشریه هستند. همچنان مهمترین و اصلی‌ترین مخاطب هر نشریه‌ای جدای از آن جامعه هدفی که عامه و همه را در نظر می‌گیرد جوانان هستند و شکر خدا فکر می‌کنم که آبرومند توانسته آبرومندانه در این مسیر جوانان را جذب بکند. ان شاالله که بتواند در فضای مجازی هم با استانداردهای قابل ملاحظه بروز بتواند ارتباط موثرتری با این قشر موثر داشته باشد.

دکترحسین قرایی – نویسنده و مدیرکل روابط عمومی صدا و سیمابعنوان اولین سخنران ویژه مراسم بیان داشتند: آبرومند علمدار است و همیشه در میدان. من یک خاطره خیلی خوب از آقای میرزاکریمی دارم. یک روزی آقای احمدی نژاد به ورامین آمده بود. یک خبرنگاری داشت عکس می‌گرفت و یک خانمی آمده بود یک نامه به رییس جمهور بدهد. در کل ورزشگاه را هم بسته بودند و نمی‌گذاشتند داخل برود. این خانم روسری‌اش را برداشته بود. و بهش می‌گفتند خانم روسریت رو بپوش و می‌خواهی اعتراض بکنی هم بکن.  عکاس هم عکس گرفت. من گفتم خانم شما حداقل دیگر عکس نگیر. آقای میرزاکریمی هم یک تیتر زده بود راجع به

اینکه هرچه بگندد نمکش می زندد وای به روزی که بگندد نمک ! منظورشان ای بود که  چرا رییس ارشاد دست زن نامحرم را گرفت . یک همچین چیزی مثلا. در یک مراسمی هم من داشتم سخنرانی می‌کردم ایشان هم داشت این روزنامه با این تیتر پایین پخش می‌کرد. من هم آن مطلب را همان موقع خواندم و چیزی هم نگفتم و از ایشان تشکر کردم. این شد ابتدای ارادت ویژه ما به ایشان. بعد من توضیح دادم که ماجرا چه بوده و در نشریه چاپ کردند. برایم خیلی جالب بود آدمی که پنج شش دهه از خدا عمر گرفته و در قامت پدر ماست فردایش این حرفش را تصحیح می‌کند. آن موقع  روزنامه ابتکار را چاپ می‌کردند. برایم خیلی جالب بود. و آقای میرزاکریمی رسما نویسنده به آن معنا نبود یعنی فضایش چیز دیگری بود و الان که می‌بینم یعنی دوره‌هایی که تو دانشگاه صداوسیما داریم از کاردانی می‌گیریم تا دکترا. مثلا طرف دکترا گرفته نمی‌تواند یک مقاله یا یک یادداشت عادی بنویسد. و بعضی وقت‌ها به بعضی آدم‌ها همینطوری لقب دکتر را می‌گوییم و بنظرم حفظ کرده. بنظرم می‌بایستی به آقای میرزاکریمی یک فوق لیسانس افتخاری در این حوزه بدهیم. بنظرم آبرومندانه در حوزه روزنامه نگاری نوشته و این قابل توجه است. و خانواده‌اش را هم در همین فضا آورده. ان شاالله خداوند همه ما را عاقبت بخیر کند. خیلی‌ها عاقبت به شر شدند با حرف‌ها و با روزنامه‌هایشان. بنظرم این بهترین دعاست که عاقبت بخیر از دنیا برویم و حاج طاهر یکجورایی سفره‌دار است و از آن سال‌ها تا این سال‌ها تغییری نکرده. این دورهمی آبرومند بعد از دوسال کرونا فکر می‌کنم دورهمی زیبایی باشد. هرکدام از شماها یک دوره‌ای را گذراندید تا به اینجا رسیدید. یعنی یک مدلید برای جوانان و نوجوانانی که بعد از شما می‌آیند. بنظرم این تاریخ شفاهی کسانی که روزنامه و ضمیمه در ورامین درآوردند می‌شود یک کتاب خوب درآورد. بنظرم اینکه از کجا روزنامه نگاری را شروع کردید و تا به اینجا رسیدید این خودش یک تاریخ است. خاطرات با مسئولان و نمایندگان و فرمانداران اینها یک خاطرات ستودنی است. یک کتاب تاریخ شفاهی خوب دویست سیصد صفحه‌ای می‌شود از آن درآورد. در کنار آن می‌توانید یک مستند هم تهیه کنید. پخش و بخشی از هزینه آن با من.

صبحی گره از زلف تو وا خواهد شد.

راز شب تار برملا خواهد شد.

در راه عزیزی است که با آمدنش

هر قطب نما قبله نما خواهد شد.

اقای غلامرضا فرجیان – نویسنده و پیشکسوت خبرنگاران در ورامین بزرگ بعنوان نماینده اصحاب رسانه ، دومین سخنران ویژه فرمودند : آقای میرزاکریمی. بعد از انقلاب یک بسیجی تمام عیار تو ستاد فوریت های جنگ بودند. کانکس و سنگرهای قابل جابجایی می‌ساختند و به پشتوانه شغل و صنفی که داشتند صنعت کار بودند. بعد شرکت صنعتی رامین را تاسیس کردند. دهه هفتاد مردم شاهد یک میرزاکریمی دیگری بودند. در صنعت ساختمانی وارد شدند. و در ورزش هم ادامه دادند و باشگاه فوتبال تاسیس کردند و یک تیمی داشتند به نام تیم صنعت رامین. تیم فوتبال بود. همیشه هم اول می‌شد. دهه هشتاد آقای میرزاکریمی چون همیشه در زمان کار یک ذهن خلاقی داشتند، وارد عرصه رسانه شدند. در قالب سرپرستی‌های متفاوت که برندشان  در قالب سرپرستی روزنامه ابتکار بود. و زمان آقای قرایی سالروز انتشار برای روزنامه ابتکار گرفتند. در فرهنگسرای رازی. تریبون آزاد گذاشتند و مهمانان مختلفی دعوت کردند که یکی از آن مهمانان بعدها هیئت رئیسه مجلس شد. مهمانان بزرگی را می‌آوردند. مدیرکل می آوردند. آن مدیرکل هم الان نماینده است هم مجلس قبل هم مجلس جدید. این شخص آقای میرزاکریمی است و همیشه تنها چیزی که در زندگیش برایش مهم بود آبرویش بود. هیچ وقت پولش و سمت و جایگاهش برایش مهم نبود. و در منطقه به عنوان یک آدم آبرومند می‌شناختند ایشان را. این نشریه را هم به اسم آبرومند بنیانگذاری کردند. من یادم است یکبار یک چیزی نوشتم برای اولین شماره. در بحث نشریات شهرستان ورامین استان تهران کشور یک اتفاقی که افتاده و در جهان فضا و رسانه‌های مجازی الان خیلی گل کرده است. آخرین آماری که ایسنا منتشر کرد به این نحو است که ۴۶درصد از مردم اخبارشان را از صداوسیما می‌گیرند و ۴۸ درصد مردم از فضای مجازی اخبار را می‌گیرند. چهار پنج درصد از ماهواره می‌گیرند. دو دهم درصد از نشریات مکتوب می‌گیرند. چند درصدی هم از خبرگزاری‌ها می‌گیرند که بالاخره خبرگزاری‌ها اخبارشان تاثیر بیشتری در فضای مجازی می‌گذارد. که آنها هم به نوعی داخل فضای مجازی آمده‌اند. عملا شما با یک نابودی کامل در عرصه نشریات فیزیکی و خبرگزاری‌های رسمی که در قالب کاغذ کار می‌کنند در جهان. بویژه در ایران. که دو دهم درصد یعنی هیچ. تیراژها خیلی پایین آمده. نشریاتی مثل ایران و همشهری و این‌ها با بحران‌های جدی روبرو هستند. همه اینها هم اکثرا آمده‌اند برخط بشوند و کار سریع هم انجام دهند و زیاد هم موفق نبوده‌اند. پس این سهم اندک چگونه می‌شود بازیابی شود. این کاری که آقای میرزاکریمی کرده کار خوبی است. اقای قرایی از من پرسیدند دوستان خبرگزاری دارند گفتم نه. جز دو سه نفر. اکثرا در حوزه‌های دانشگاهی یا کاری خودشان یا حوزه‌هایی که تخصص نویسنده مقاله نویسند. چه در حوزه ورامین و چه کشور یک آفتی به اینها بروز کرده. جامعه رسانه‌ای ما در گذشته خیلی حرفه‌ای‌تر بود. الان خبرنگارزده شده. یعنی الان اگر ما اسم یک رسانه را می‌آوریم یک خط مساوی جلویش می‌گذاریم می‌گوییم این یعنی رسانه یعنی خبرنگار. خبرنگار جزیی از ارکان رسانه است. بدین نحو که ارکان رسانه شامل صاحب امتیاز مدیرمسئول سردبیر دبیر سرویس و خبرنگار یا گزارش نویس یا خبرنویس یا مقاله نویس. در گذشته پاورقی نویس هم داشتیم. که یک سبک جالبی برای خودش بود. پاورقی می‌نوشت. در اواخر دهه هفتاد که اوج رسانه‌های مکتوب بود یعنی هرکسی می‌خواست یک قدرتی در دست بگیرد از سال ۷۶ تا ۸۲ یعنی زور رسانه‌های مکتوب در کشور رقیب نداشت. بعد هم اتفاقاتی افتاد. ماهواره آمد و خیلی تاثیر گذاشت. بعد هم فضای مجازی بشدت تاثیر دارد. یعنی شما فضای مجازی را نگاه می‌کنی می‌گوید کابل سقوط کرد. مثلا امروز صدراعظم اتریش استعفا داد. بایدن رای آورد. همین است. یعنی شما چهار پنج خط حق دارید بنویسید و مردم هم تیترش را می‌خوانند. یعنی آن فست فود را درست کردند و آن را می‌خوانند. رسانه‌های مکتوب اگر می‌خواهند برگردند تنها راهشان این است که تخصصی بنویسند. به عمق ماجرا سفر کنند. و مردم هم می‌خوانند. هر آن چیزی که شما کالایی را تولید بکنید که مخاطب داشته باشد و مخاطب بخواهد آن را بخرد شده در بازار سیاه هم باشد می‌رود آن را می‌خرد. الان اینقدر قدرت فضای مجازی زیاد شده. می‌خواهم دوستان سرچ کنند ببینند به نام مواد مخدر دیجیتال. این هم در بازار آمده. یعنی که می‌روند در یک اتاق تاریک. یک سری چیزها را نگاه می‌کنند یا گوش می‌دهند و این موادمخدر دیجیتال شاید تا چند سال آینده خیلی فراگیری از فضای مجازی بگیرد. خب فضای مجازی قابلیت تخریب دارد. این طرح صیانت هم که بیاید کلا پریز را بکشند احتمالا رسانه‌های مکتوب بتوانند دوباره جان بگیرند. من از ۱۷ سالگی خبرنگار بودم. گزارش و نقد و مطلب می‌نوشتم. و شاید تنها خبرنگاری باشم که کانال خبری ندارد ولی همه دوستان لطف دارند مطلبی می‌نویسم یا می‌خواهند یا منتشر می‌کنند یا کپی می‌کنند و استفاده می‌کنند. پیشنهادم به دوستان اینست که وارد عرصه روزنامه و خبر نشوید جز یک مغز خراب و معده و دندان خراب هیچی عایدتان نمی‌شود. اگر اوضاعتان خرابتر باشد اوین یا خورین قسمتتان می‌شود. خبرنگاری هم مثل شهرداری تهران است. یا مثل آقای کرباسچی می‌روی اوین یا مثل آقای احمدی نژاد می‌شوی رییس جمهور. یعنی حد وسطی ندارد. آقای میرزاکریمی زحمت کشیده این طیف را جمع کرده. از گذشته هم خیلی به جوان‌ها اهمیت می‌داد و جوان‌ها را در سنین مختلف خیلی حمایت می‌کرد. و خیلی برای جوان‌ها ارزش قایل بود. من به همه دوستانی که مطلب می‌نویسند برای آبرومند. برای همه دوستانی که اینجا هستند مطالبشان را یک نقد بکنم مطالبشان بشدت تخصصیه و چون توسط آدم‌های متخصص هم نوشته می‌شود مخاطب پسند نیست. یک هنر کسی که مطلب می‌نویسد اینست که جوری بنویسد مثل حضرت امام. اگر حضرت امام می‌فرمودند که آمریکا طبق قوانین بین المللی نمی‌تواند با ما کاری بکند هیچ کس نمی‌توانست متوجه شود. امام فرمودند که امریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند. و همه هم فهمیدیم. یعنی طوری باید بنویسید که آن روستایی هم بخواند آن استاد دانشگاه هم بخواند. نه به آن بربخورد نه به این بربخورد. و کسی که دارد مطلب تخصصی می‌نویسد معمولا اگر از واژگان تخصصی مجبور است استفاده شود در کنارش یک توضیح هم بنویسد و عامه پسند بنویسد. شاید ما بگوییم نه ما برای قشر خاصی می‌نویسیم. مثلا یکی فیلمساز است فقط برای فیلمسازان می‌نویسیم. چرا آن فیلمساز می‌خواند لذت هم می‌برد باید طوری بنویسیم کسی هم که فیلم دوست است و فقط فیلم می‌بیند و مخاطبش هست آن هم بخواند.

خانم دکتر شهره عرب شیرازی – نویسنده  ، بیان داشتند : من بچه ورامین هستم ولی سلام می‌کنم به قرچک زیبا و در حال پیشرفت و کیف می‌کنم از این همه پیشرفتی که اتفاق افتاده و افراد فرهیخته‌ای که دارند این پیشرفت را اداره می‌کنند.

داشتم به این دو ستون زیبا در این عمارت زیبا فکر می‌کردم و به رسانه. رسانه که درواقع رسالتش رساندن هست. رساندن پیام. رساندن حرف مردم و دیدم که با ابزار ارتباط جمعی همیشه اشتباه گرفته می‌شود. ما پیج زیاد داریم. شبکه‌های اجتماعی زیاد داریم. وبسایت زیاد داریم. ولی رسانه‌ای می‌تواند موفق باشد که مثل این دوتا ستون دو تا المان داشته باشد. یکی محتوا و پیام داشته باشد و یکی هم مخاطبش را بتواند جذب کند. من فکر می‌کنم رسانه‌های مکتوبی مثل آبرومند مثل این عمارت هستند که توانستند با این دوتا ستونی که دارند هم محتوا دارند و هم می‌توانند هنوز مخاطب جذب کنند تاریخ ساز هستند. من هیچ وقت پیام‌هایی که دو سال پیش در تلگرام و فیس بوک یا اینستاگرام را خواندم یادم نمی‌آید. ولی اگر به آرشیو رسانه‌های مکتوب سر بزنیم بخشی از تاریخ را می‌توانیم در آن جستجو کنیم. من به شما و مجموعه‌تان تبریک می‌گویم. تبریک می‌گویم به خودمان درواقع به عنوان اعضای آبرومند که توانستیم علیرغم همه چالش‌هایی که در به چاپ رساندن رسانه‌های مکتوب وجود دارد موفق باشیم. نکته آخر که می‌خواهم بگویم از جاویدصدیق هست که خبرنگار پاکستانی که می‌گوید که همیشه بزرگترین چالش خبرنگاران دفاع از آزادی بیان آنهاست. امیدوارم یک روزی برسد که بتوانیم با آزادی بیان کامل و مطلوب حرف دل مردم را برای تمام جامعه بیان کنیم. و این همت افرادی مثل آقای میرزاکریمی را می‌طلبد که با تمام چالش‌هایی که می‌دانم پیش رویشان است این دفاع از آزادی بیان را هدایت و حمایت کنند. همیشه به خداوند می‌گویم که خدایا مرا آن ده که آن به. فکر می‌کنم که بهترین برای من در اولین ماه فصل پاییز بعد از حدود دوسال قرار گرفتن در جمع فرهیخته‌ای بود که از تک تک صحبت‌هایشان استفاده کردم و همچنین بسیار لذت بردم از اجرای گروه موسیقی رایکا.

دکتر علیرضا گنجه – نویسنده و روانشناس اظهار نمودند : سلام و عرض ادب و شب بخیر دارم خدمت شما. چندتا نکته می‌خواستم بگویم بابت بهبود کار ماهنامه ، اول می‌خواستم از آقای میرزاکریمی تشکر کنم که این مراسم را ترتیب دادند و از همین تریبون استفاده کنم و بگویم که ترتیب این مراسم و دعوت از شما عزیزان یک کار روانشناسیه. من چون روانشناسم می‌خواهم در حوزه تخصصی خودم صحبت کنم. این انگیزه می‌دهد به این افرادی که اینجا حاضر هستند که کار بهتر و بیشتری انجام دهند. ما یک چیزی داریم به اسم روانشناسی رسانه. که امیدوارم از این قضیه استفاده بشود. روانشناسی یک علم میان رشته‌ای است که از روانشناسی و علوم ارتباطات گرفته شده. و من فکر می‌کنم که اگر شما برای بهبود کار ماهنامه از روانشناسی رسانه استفاده کنید چون روانشناسی رسانه کارش اینست که مخاطب را چطور ما جذب می‌کنیم. در دو حیطه درواقع کار می‌کند. یکی اینکه چطوری مخاطب  را جذب کنیم و رویش اثر بگذاریم که کلا رسالت رسانه‌ها همین است که روی مخاطبان تاثیر بگذارند. و آن چیزی که می‌خواهند  را که البته آفت‌ها را کنار بگذاریم نکات مثبت را به آنها ارایه کنیم. و دوم اینکه من اگر مقاله‌ای در این ماهنامه می‌دهم یک مقاله روانشناسی تخصصی است و به قول ایشان که فرمودند باید به زبان عادی باشد تمام تلاشم را می‌کنم همین کار را بکنم. ولی واقعیت این است که در همان حوزه روانشناسی رسانه مطالبی را هم که می‌گذاریم چون می‌دانید الان روانشناسی تاثیر بسیار زیادی در تمام جوامع دارد. و الان شما هر رسانه‌ای را با آن برخورد می‌کنید چه صدا و سیما چه رسانه‌های مکتوب چه رسانه‌های مجازی حتما یک کارشناس روانشناسی دارند که راجع به مطالب مردم و جامعه و مشکلاتی که مردم با آن دست به گریبان هستند مطالبی را ارایه می‌کنند. این مطالب هم قطعا از طرف مخاطبین بازخوردهایی خواهد داشت. ما وقتی به صورت تخصصی نگاه کنیم می‌بینیم برای بیماران روانی هم وقتی مطلبمان را می‌خوانند ممکن است برداشت‌های متفاوتی داشته باشند و بازخوردهای متفاوتی هم بدهند. درمجموع همه هدفم از این گفتار این بود که اگر از یک تیمی استفاده کنید، این علوم ارتباطات و روانشناسی را با هم آمیخته کند و برای جذب مخاطبین که شما این همه دارید زحمت می‌کشید و این رسانه را حفظ می‌کنید ایده‌های خاصی را بگیرید که بتوانید در کارتان از آن بهتر استفاده کنید.

دکتر محمود کلهری – حقوقدان ، شهردار منطقه ۵ تهران بعنوان سخنران ویژه سوم ، فرمودند : در بحث رسانه فعالیت کردن هم بسیار حساس است هم در عین حال سخت. سخت از این جهت که تحمل نقد و انتقاد و بعضا حرف حق زدن سخت شده. سنگین شده برای بعضی‌ها پذیرش یک نقد و انتقادی که ازآنها شده. معمولا هم از طرف مدیران هست که خیلی تحمل نمی‌شود. نقد کردن و بعضا با پاسخ خیلی تند و غیر منطقی و غیر منصفانه‌ای کسی که نقد می‌کنند را می‌نوازند. به این جهت تحمل کردن و فعالیت کردن در این بخش و استوار بودن یک اهمیت و ارزش مضاعفی دارد. حساس بودن از این جهت که ما خیلی جاها با آبروی مردم سروکار داریم. در انعکاس اخبار در نقدی که به فعالیت کسی می‌کنیم اگر حواسمان نباشد و این نقد به تخریب بیانجامد، قطعا آن حساسیتش اینجا خودش را خیلی نشان می‌دهد که بازی کردن با آبروی مردم و آن حق الناسی که بر گردنمان می‌ماند نمی‌شود به این سادگی از آن خلاص شد. واقعا دوستانی که در عرصه رسانه صادقانه و دلسوزانه کار می‌کنند در انعکاس بسیار کار بزرگ و ارزشمندی را دارند انجام می‌دهند و خدمتی می‌کنند به جامعه و شهروندان. ولی خداینکرده اگر کسی پیدا شود از این قلم سواستفاده کند و مطالب سفارشی بگیرد و باصطلاح رایج می‌گویند قلم به مزد شود، آن دیگر یک انحراف جدی است که بعضا شاهدش هستیم. بعضی از نشریات زردی که یا بعضی از دوستانی که تو این حوزه فعالیت می‌کنند حالا شبکه‌های اجتماعی که خیلی با آنها بحثی نداریم الان ولی حتی خود رسانه‌های مکتوب بعضا می‌بینیم که سفارشی مطلب می‌نویسند. حالا آن بخش که در تشویق و تقویت یک عزیز بر مبنای علایق مدیران مجموعه بالاخره کاری انجام می‌شود، حمایت می‌کنند از یک کسی طبیعی است. اما آن بخشی که ما سفارش می‌گیریم که یک نفر را تخریب بکنیم به نظر من جبران این حق الناس تقریبا می‌شود گفت غیرممکن است. چون شما در آن تاریخ آن مطلبی که نوشتید و منتشر کردید شاید دیگر اگر خطا و اشتباه باشد نشود جبرانش کرد. چند وقت پیش مدیر روابط عمومی به من گفت یک خبری در یکی از خبرگزاری‌ها منعکس شد راجع به اخبار منطقه و یکی دو تا شبکه اجتماعی هم منعکس کردند. نظر شما چیست. پاسخ دهیم. این دارد تخریب می‌کند. گفتم دو حالت بیشتر ندارد. یا راست گفته یا دروغ. اگر راست گفته و ما این چیزی که ایشان نقد کرده مطلع بودیم و این اتفاق افتاده و درست است خب حق ماست و ایشان این حرف را زده و حق ما بیش از این نیست که باید اینطوری ما را نقد کند و انتقاد کند و خیلی هم فکر نکنیم تخریب است. ولی اگر دروغ گفته خب ما چه نگرانی داریم بررسی می‌کنیم، مشخص می‌شود که مطلب دروغ و غیرواقعی بوده است. ولی در همان راستی هم که گفته اگر ما مطلع نبودیم خب این ما را مطلع کرده برویم بررسی کنیم ببینیم چنین اتفاقی برای چه در مجموعه ما افتاده است. پس خیلی در نگاه اول یک گاردی نگیریم که اگر کسی یک مقدار گزنده با ما حرف زد ببریم به این سمت که این می‌خواهد تخریب کند و باید پاسخ دهیم. در مجموع آرزوی موفقیت برای همه دوستان می‌کنم و عزیزانی که در این عرصه فعالیت می‌کنند قطعا کارشان بسیار حساس و دقیق و مهمی است. آقای فرجیان به ما تاکید داشت که آقا به سمت خبرنگاری نیایید ولی من توصیه‌ام اینست که نه اصلا از بیان مطالب حقیقت و انعکاس اخبار درست با هدف آسیب شناسی با هدف اصلاح امور هیچ وقت غفلت نکنیم و نترسیم. حرف حق را بزنیم هیچ وقت نه اوین گریبان ما را می‌گیرد نه خورین.

مدیرمسئول و صاحب امتیاز نشریه آبرومند  آقای طاهر میرزا کریمی

ایشان در پایان مراسم با ذکر سلام و ارادت به همه نویسندگان و مهمانان حاضر در این مراسم خوش آمد گفتند و اظهار نمودند این مراسم را به این خاطر برگزار کردیم که اولا از نظرات نویسندگان محترم ماهنامه آبرومند در پیشبرد اهداف نشریه استفاده کنیم و از طرفی با تجلیل از زحمات شما اندک تقدیر و تشکری شده باشد.

از طرف دیگر در روزنامه ابتکار که بودیم برای جذب مخاطبانمان به تقلید از روزنامه سراسری سه ستون تحت عنوان مش ماشالا و تیتر های پنهان و پچ پچ را بصورت طنز ایجاد کرده بودیم  آقای قرایی روی قضیه   پچ پچ خیلی حساس بودند و هر بار بعد از چاپ به این گزینه توجه ویژه ای داشتند و از عنوان پچ پچ خوششان می آمد در آن ستون پچ پچ مسئولینی که  قرار بود تغییر کنند از قبل با توجه به شنیده ها ما در آن پچ پچ می‌نوشتیم ایشان دارد می‌رود. یا فلان فرد دارد مسئول می‌شود ، بعدکم کم با تغییر دولت  آستانه تحمل مدیران پایین آمد. یعنی هر روز به این چیزها گیر می‌دادند که طنز چرا می‌نویسی و از این حرف‌ها. درنهایت آن سه گزینه را کنار گذاشتیم. حالا آقای قرایی ما همینجا می‌خواهیم یک طنز برای خودمان بگوییم.( عکس یادگاری مان را گرفتیم

و خدا حافظ. ) و چون وقت خیلی گذشته در خصوص صحبت های نویسندگان محترم و شوخی های جناب آقای قرایی و گفته های جناب آقای فرجیان  نمی توانیم اظهار نظر نماییم  بهتر است خداحافظی کنم .

 

در ادامه بلافاصله با اعلام مجری برنامه و حضور آقایان طاهر میرزاکریمی مدیر مسئول  ، محمود کلهری شهردار منطقه ۵ تهران ، حسین قرایی مدیل کل روابط عمومی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و محمود برزگر رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان قرچک و احمدرضا فیروزی مجری توانمند و خبرنگار و نویسنده نشریه آبرومند با لوح تقدیر و هدایایی از نویسندگان حاضر تقدیر بعمل آمد و به رسم یادبود این جلسه از پنج نویسنده ای که برتر بودند یا  بیشترین همکاری را با نشریه داشتند ، تقدیر ویژه بعمل آمد .

 

 

 

 

 

 

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*